W tapicerstwie, zwłaszcza przy diagnostyce i wycenie napraw, standardowo rozróżnia się dwie grupy usterek: zewnętrzne i wewnętrzne.
Uszkodzenia zewnętrzne dotyczą elementów widocznych bez rozbierania mebla, czyli przede wszystkim pokrycia tapicerskiego (tkaniny dekoracyjnej lub skóry) oraz detali wykończeniowych. Typowe przykłady to zabrudzenia, przetarcia, rozdarcia, odbarwienia czy uszkodzenia lamówek i guzików. Takie usterki można zwykle ocenić od razu podczas oględzin.
Z tego powodu odpowiedź "zabrudzenie tkaniny dekoracyjnej" jest właściwa: dotyczy warstwy zewnętrznej, którą klient widzi i której stan tapicer ocenia w pierwszej kolejności.
Pozostałe propozycje opisują uszkodzenia wewnętrzne, czyli takie, które odnoszą się do komponentów konstrukcyjnych ukrytych pod tapicerką i wypełnieniami:
- "uszkodzenie pasa tapicerskiego" – pasy pracują w środku siedziska/oparcia i do ich naprawy zwykle potrzebny jest demontaż warstw tapicerskich.
- "zarwanie formatki sprężynowej" – element sprężynujący znajduje się pod wypełnieniem; objawia się zapadaniem siedziska, ale nie jest elementem zewnętrznym.
- "pęknięcie ramiaka ramy" – dotyczy konstrukcji nośnej (drewnianej ramy), również ukrytej pod tapicerką; wymaga rozebrania i naprawy stolarsko-tapicerskiej.
W praktyce zawodowej: jeśli usterka jest zewnętrzna, często wystarcza czyszczenie lub wymiana pokrycia; jeśli wewnętrzna, zakres prac obejmuje rozebranie mebla i naprawę konstrukcji/sprężynowania.
