W silniku prądu stałego spotyka się kilka obwodów elektrycznych, które na schematach i tabliczkach zaciskowych muszą być oznaczone jednoznacznie. W praktyce służą do tego standaryzowane oznaczenia zacisków opisane w PN-EN/IEC 60034-8. Dzięki temu, niezależnie od producenta, technik może rozpoznać, które wyprowadzenia należą do konkretnego uzwojenia.
Uzwojenie wzbudzenia szeregowego jest włączane szeregowo z twornikiem, a więc płynie przez nie pełny prąd obciążenia. Zgodnie z przyjętym standardem jego zaciski oznacza się jako D1–D2. To właśnie to oznaczenie identyfikuje wzbudzenie szeregowe.
Dlaczego pozostałe oznaczenia nie pasują?
- Twornik (wirnik z komutatorem) ma oznaczenie A1–A2. Jest to główny obwód prądowy maszyny, ale nie jest to uzwojenie wzbudzenia.
- Uzwojenie wzbudzenia bocznikowego/równoległego jest zasilane równolegle do twornika i typowo ma zaciski F1–F2. Mylenie D z F to częsty błąd, bo oba dotyczą wzbudzenia, ale innego rodzaju.
- Uzwojenie kompensacyjne, służące do ograniczania reakcji twornika, oznacza się jako C1–C2. To uzwojenie pełni inną funkcję niż wzbudzenie szeregowe.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zestaw A–twornik, D–wzbudzenie szeregowe, F–wzbudzenie bocznikowe, C–kompensacja. Na rysunkach najpewniejszą metodą jest odczytanie pary zacisków (np. D1 i D2) i dopiero wtedy wybór odpowiedzi.
