KWALIFIKACJA INF1 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 22.
Uzyskane w wyniku pomiarów parametry sygnału w linii abonenckiej:
- częstotliwość 15 Hz
- napięcie 90 V ± 15 V
- rytm nadawania: emisja 1,2 s, przerwa 4 s wskazują, że jest to sygnał
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sygnał o napięciu rzędu 90 V (z tolerancją), niskiej częstotliwości oraz określonej kadencji emisja/przerwa jest typowy dla sygnału wywołania (dzwonienia) w linii abonenckiej. Sygnały zajętości i natłoku mają inne charakterystyczne przebiegi i kadencje, a "specjalny" nie wynika z podanych parametrów.

Pełne wyjaśnienie:

W linii abonenckiej (zwłaszcza w rozwiązaniach analogowych) różne stany zestawiania połączenia i informowania abonenta są realizowane przez sygnały o rozróżnialnych parametrach elektrycznych: napięciu, częstotliwości oraz kadencji (czas emisji i czas przerwy).

Podane w zadaniu wartości: napięcie około 90 V (z tolerancją), częstotliwość 15 Hz oraz rytm emisja 1,2 s / przerwa 4 s wskazują na sygnał, którego celem jest pobudzenie sygnalizatora wywołania u abonenta (czyli "dzwonienie"). Taki opis odpowiada więc sygnałowi wywołania.

  • Wywołania – to sygnał przeznaczony do informowania abonenta o połączeniu przychodzącym; rozpoznaje się go po podwyższonym napięciu oraz kadencji dzwonienia.
  • Zajętości – sygnalizuje, że numer docelowy lub zasób sieci jest zajęty; jest to zwykle inny wzór impulsów (inna kadencja) niż dzwonienie i nie jest opisywany typowo "wysokim napięciem dzwonienia" w taki sposób jak wywołanie.
  • Natłoku – informuje o przeciążeniu/ograniczonej dostępności zasobów; również ma odmienny charakter czasowy (kadencję) niż wywołanie, a jego identyfikacja opiera się na innym wzorcu sygnału.
  • Specjalny – to określenie zbyt ogólne; bez dodatkowego kontekstu (jaki "specjalny" i w jakiej sieci/centrali) nie wynika ono wprost z samych parametrów podanych w zadaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu sygnału nie opieraj się na jednej liczbie. Zawsze analizuj zestaw cech: (1) poziom napięcia, (2) częstotliwość, (3) kadencję emisja/przerwa. Dopiero taki komplet pozwala pewnie odróżnić wywołanie od zajętości czy natłoku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sygnał wywołania (dzwonienia) to sygnał wysyłany do abonenta, aby poinformować o połączeniu przychodzącym. Rozpoznaje się go po charakterystycznym napięciu oraz kadencji (czas dzwonienia i przerwy), które mają pobudzić sygnalizator wywołania.
Najczęściej analizuje się napięcie, częstotliwość oraz kadencję (emisja/przerwa). Zestaw tych cech pozwala odróżnić np. sygnał wywołania od sygnałów informacyjnych, takich jak zajętość lub natłok.
Bo różne sygnały mogą mieć zbliżone częstotliwości, a o ich funkcji decyduje też poziom napięcia i przede wszystkim kadencja. Pominięcie rytmu emisji/przerwy często prowadzi do pomyłek na egzaminie i w praktyce serwisowej.
Sygnał wywołania ma za zadanie "zadzwonić" u abonenta, więc zwykle ma wyraźnie określoną kadencję dzwonienia i odpowiedni poziom napięcia. Sygnał zajętości informuje o braku możliwości zestawienia połączenia i ma inny wzór czasowy, przez co jest rozpoznawalny po kadencji.
To opis kadencji, czyli cyklicznego przebiegu sygnału. "Emisja 1,2 s" oznacza, że sygnał jest podawany przez 1,2 sekundy, a następnie następuje "przerwa 4 s", po której cykl się powtarza. Kadencja jest kluczowa w rozróżnianiu sygnałów.
Nie. Zajętość dotyczy zwykle zajętego numeru/zasobu, a natłok odnosi się do przeciążenia lub ograniczonej dostępności zasobów w sieci. W praktyce mogą być sygnalizowane różnymi wzorcami (kadencją), dlatego nie należy traktować tych pojęć jako zamiennych.
Najczęstsze błędy to: ignorowanie kadencji, mylenie nazw (wywołanie/zajętość/natłok), oraz wybór odpowiedzi na podstawie jednej liczby (np. samego napięcia). Pomaga tworzenie własnej tabeli: nazwa sygnału ↔ częstotliwość/napięcie/kadencja.
W wielu nowoczesnych rozwiązaniach (np. VoIP) "dzwonienie" jest generowane inaczej, często po stronie urządzenia końcowego, a nie jako klasyczny sygnał analogowy na parze miedzianej. Jednak na egzaminach nadal pojawiają się pytania o klasyczne sygnały linii abonenckiej jako wiedza podstawowa.
Najlepiej uczyć się zestawami: dla każdego sygnału zapamiętaj napięcie, częstotliwość i kadencję. Następnie rozwiązuj testy i porównuj parametry z nazwą sygnału. W praktyce pomocne są też ćwiczenia z miernikiem linii abonenckiej i interpretacja wyników.
Przy uruchamianiu i diagnostyce toru abonenckiego: gdy abonent zgłasza brak dzwonienia, problemy z zestawieniem połączenia lub nietypową sygnalizację. Umiejętność interpretacji parametrów pomaga rozdzielić usterkę linii, urządzenia końcowego i elementów sieci.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że sygnał o napięciu rzędu 90 V (z tolerancją), niskiej częstotliwości oraz określonej kadencji emisja/przerwa jest typowy dla sygnału wywołania (dzwonienia) w linii abonenckiej.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji INF.1 dotyczące analogowej linii abonenckiej i sygnałów
  • Podręczniki/opracowania o sygnalizacji w sieci PSTN (opis sygnału wywołania, zajętości, natłoku)
  • Instrukcje obsługi mierników linii abonenckiej (interpretacja częstotliwości, napięcia i kadencji)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego