ACR-F (ang. Attenuation Crosstalk Ratio Far-end) to parametr używany w ocenie torów miedzianych (np. skrętki UTP), który nie jest "samym przesłuchem", lecz zestawieniem dwóch wielkości mierzonych w domenie częstotliwości.
W praktyce ACR-F interpretuje się jako różnicę pomiędzy:
- przesłuchem mierzonym na końcu odległym (far-end), czyli FEXT,
- tłumieniem (stratą wtrąceniową/insertion loss) tej samej mierzonej pary.
Dlatego odpowiedź "Różnicę pomiędzy wielkością przesłuchu zdalnego i tłumieniem mierzonej pary" oddaje sens parametru: informuje, jaki jest wynikowy "margines" między zakłóceniem od innych par a osłabieniem sygnału w danej parze.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne pojęcia:
- "Przesłuch z jednej pary na drugą mierzony na odległym końcu." – to opis FEXT jako zjawiska/pomiaru, ale bez uwzględnienia tłumienia, więc nie jest to ACR-F.
- "Opóźnienie sygnału przechodzącego z jednego końca kabla na drugi." – dotyczy parametrów opóźnieniowych (propagacji), a nie przesłuchów ani relacji w dB.
- "Sumę przesłuchów na odległym końcu." – sugeruje miarę sumaryczną, natomiast ACR-F nie jest sumą przesłuchów, tylko różnicą przesłuch–tłumienie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w nazwie jest "ratio", często chodzi o porównanie (najczęściej różnicę w dB) dwóch parametrów, a nie o pojedynczy pomiar. Dodatkowo człon "Far-end" kieruje uwagę na pomiary wykonywane względem końca zdalnego toru.
