W linii abonenckiej różne stany połączeniowe są rozpoznawane m.in. po parametrach sygnału obserwowanych na parze abonenckiej. Jeżeli w wyniku pomiarów otrzymujesz sygnał o niskiej częstotliwości (f = 25 Hz) oraz wysokim napięciu (U = 90 V), to zestaw takich cech wskazuje na sygnał wywołania abonenta – jego zadaniem jest uruchomienie wywołania (dzwonienia) po stronie aparatu/urządzenia końcowego.
Dlaczego to wywołanie?
- Sygnał wywołania w klasycznych rozwiązaniach jest sygnałem wolnozmiennym (dziesiątki Hz), a nie sygnałem "audio" rzędu setek Hz.
- Ma on podwyższoną amplitudę/napięcie w porównaniu do typowych stanów spoczynkowych linii, aby skutecznie zadziałał układ wywołania w urządzeniu abonenckim.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Niedostępności – opisuje stan, w którym abonent nie może zostać osiągnięty (np. problem połączeniowy, brak możliwości zestawienia). Nie jest to sygnał mający wywołać dzwonienie u abonenta, więc same parametry typu 25 Hz i 90 V nie pasują do tego opisu.
- Zajętości abonenta – dotyczy sytuacji, gdy abonent jest w trakcie innego połączenia. W praktyce kojarzy się z inną sygnalizacją niż sygnał dzwonienia; pomiar wskazujący na typowe wywołanie nie potwierdza zajętości.
- Natłoku – to stan przeciążenia/ograniczeń zestawiania połączeń w sieci. Nie jest realizowany jako sygnał o parametrach typowych dla wywołania abonenta, więc takie wyniki pomiaru nie są dla niego charakterystyczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie niska częstotliwość (rzędu dziesiątek Hz) i wysokie napięcie na linii abonenckiej, najpierw rozważ stan wywołania. Przy zajętości/niedostępności/natłoku częściej kluczowa jest informacja o stanie połączenia, a nie "dzwonieniowy" zestaw parametrów.
