W linii abonenckiej (szczególnie w klasycznej telefonii analogowej lub w systemach, które emulują analogowe tony postępów wywołania) stan sieci i wynik próby zestawienia połączenia bywa przekazywany abonentowi za pomocą tonów sygnalizacyjnych. Taki ton można opisać dwoma podstawowymi cechami:
- częstotliwością (tu: 425 Hz), czyli "wysokością" dźwięku,
- kadencją (tu: 500 ms emisji i 500 ms przerwy), czyli rytmem włącz/wyłącz.
W tym zadaniu zestaw: 425 Hz oraz 500 ms / 500 ms wskazuje na sygnał natłoku. W praktyce oznacza to sytuację przeciążenia zasobów sieci (np. brak wolnych zasobów do obsługi kolejnego zestawiania połączenia), a abonent słyszy przerywany ton o podanej kadencji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do podanych parametrów? Ponieważ same nazwy stanów ("zajętość", "wywołanie", "niedostępność") odnoszą się do innych etapów lub innych przyczyn braku zestawienia połączenia. W typowych zadaniach egzaminacyjnych rozróżnia się je właśnie po tym, że mimo podobnych częstotliwości mają inną kadencję (inne czasy emisji i przerwy) albo inny przebieg tonu.
- "zajętości" jest często intuicyjnie wybierane przez uczniów, bo kojarzy się z "brakiem połączenia", ale w diagnostyce trzeba dopasować konkretną kadencję z pomiaru.
- "wywołania" dotyczy stanu dzwonienia/wywoływania i zwykle rozpoznaje się go po innym rytmie (charakterystyczne sekwencje dłuższych włączeń i przerw) niż 500/500 ms.
- "niedostępności" oznacza brak możliwości uzyskania usługi/abonenta, lecz w zadaniach opartych o parametry tonu nie można tego przyjąć bez zgodności kadencji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści podano jednocześnie częstotliwość i czasy emisji/przerwy, to nie wystarczy zapamiętać "425 Hz = jakiś ton". Najpierw ustal rytm (np. 500/500 ms), a dopiero potem dopasuj nazwę sygnału. To minimalizuje pomyłki między stanami o podobnym brzmieniu.