Kosztorys inwestorski jest w praktyce budowlanej kluczowym dokumentem po stronie inwestora. Służy do zaplanowania środków finansowych, oceny opłacalności zamierzenia oraz jako punkt odniesienia przy analizie cen i ofert wykonawców. W wielu przedsięwzięciach to właśnie on pojawia się wcześnie i "ustawia" oczekiwania kosztowe dla całej inwestycji.
Odpowiedź "kosztorys ofertowy" jest niepoprawna w tym ujęciu, ponieważ taki kosztorys przygotowuje zwykle wykonawca na potrzeby złożenia oferty cenowej. Jest bardzo częsty w działaniach firm wykonawczych, ale nie stanowi typowego bazowego kosztorysu po stronie inwestora do planowania budżetu.
Odpowiedź "kosztorys porównawczy" jest niepoprawna, bo odnosi się do zestawiania/porównywania wariantów, rozwiązań lub poziomów cen (np. alternatywnych technologii czy zakresów). To narzędzie analityczne, użyteczne w określonych sytuacjach, ale nie jest standardowym "najczęściej" wybieranym typem w codziennym obiegu dokumentów inwestycyjnych.
Odpowiedź "kosztorys szacunkowy" jest niepoprawna, ponieważ dotyczy przybliżonego oszacowania kosztów, często na bardzo wczesnym etapie lub gdy brakuje danych do szczegółowego opracowania. Jest pomocny orientacyjnie, ale w praktyce przy przygotowaniu inwestycji i ocenie ofert zwykle dąży się do form bardziej uporządkowanych i porównywalnych.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżniać typy kosztorysów, pytaj siebie: kto sporządza dokument (inwestor czy wykonawca) i w jakim celu (budżet, oferta, porównanie, orientacyjne oszacowanie). To najprostszy klucz do poprawnej odpowiedzi.
