Adresowanie klasowe (classful) to historyczny sposób podziału adresów IPv4 na klasy A–E. Kluczowa zasada: o klasie adresu decyduje wyłącznie pierwszy oktet (pierwsza liczba w zapisie dziesiętnym), a nie pozostałe części adresu.
Dla adresu 74.100.7.8 pierwszym oktetem jest 74. Zakresy (wg klasycznego podziału) są następujące: klasa A: 1–126, klasa B: 128–191, klasa C: 192–223, klasa D: 224–239 (adresy grupowe), klasa E: 240–255 (zarezerwowane). Ponieważ 74 należy do przedziału 1–126, adres jest klasy A.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Klasa B – wymaga pierwszego oktetu 128–191. Częsty błąd to "przesunięcie" granicy w pamięci lub pomylenie z inną liczbą w adresie (np. 100), ale to pierwszy oktet jest decydujący.
- Klasa C – dotyczy zakresu 192–223. Tutaj pierwszy oktet musiałby być co najmniej 192, a 74 jest znacznie mniejsze.
- Klasa D – obejmuje 224–239 i służy do adresowania grup (multicast), nie typowych hostów w sieciach unicast. Adres 74.x.x.x nie może być w tej klasie.
Warto też pamiętać o wyjątkach: 0 oraz 127 mają specjalne znaczenie (m.in. 127.0.0.0/8 jako pętla zwrotna). W praktyce współcześnie stosuje się CIDR, ale znajomość klas bywa wymagana na egzaminach i w podstawach teorii sieci.