W hydrolizie (inwersji) sacharozy zmienia się skład mieszaniny cukrów w roztworze, a wraz z nim zmienia się skręcalność optyczna (rotacja optyczna). Jest to właściwość substancji optycznie czynnych polegająca na skręcaniu płaszczyzny światła spolaryzowanego przechodzącego przez próbkę. Jeśli podczas reakcji skręcalność roztworu zmienia się w czasie, to można tę zmianę mierzyć i na tej podstawie śledzić przebieg kinetyczny procesu.
Dlatego odpowiedź "polarymetrycznie" jest właściwa: polarymetria to metoda instrumentalna, w której bezpośrednio mierzy się kąt skręcenia płaszczyzny polaryzacji światła przez roztwór. W praktyce laboratoryjnej pozwala to rejestrować przebieg reakcji bez konieczności rozdzielania składników, o ile zmiana skręcalności jest dostatecznie wyraźna.
- Odpowiedź "refraktometrycznie" jest nieadekwatna, ponieważ refraktometria dotyczy pomiaru współczynnika załamania światła i bywa używana m.in. do oceny stężenia roztworów, ale nie jest to pomiar aktywności optycznej.
- Odpowiedź "potencjometrycznie" jest błędna, bo potencjometria mierzy różnicę potencjałów (np. pH, potencjał redoks) przy użyciu elektrod; nie opisuje zjawiska skręcalności optycznej.
- Odpowiedź "spektrofotometrycznie" nie pasuje, ponieważ spektrofotometria opiera się na absorpcji/promieniowaniu w funkcji długości fali; sama aktywność optyczna nie jest wielkością absorbancyjną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "aktywność optyczna", "skręcalność" lub "światło spolaryzowane", najczęściej chodzi o polarymetrię i polarymetr jako przyrząd pomiarowy.
