W systemach Ubuntu (opartych o Debiana) standardowym mechanizmem instalacji i aktualizacji oprogramowania jest APT. Narzędzie apt-get to klasyczny interfejs wiersza poleceń do APT, a podpolecenie upgrade wykonuje aktualizację już zainstalowanych pakietów do nowszych wersji dostępnych w skonfigurowanych repozytoriach.
W praktyce administracyjnej często wykonuje się proces w dwóch krokach:
- odświeżenie listy dostępnych pakietów (np. pobranie aktualnych informacji o wersjach z repozytoriów),
- następnie właściwe podniesienie wersji zainstalowanych pakietów (czyli "upgrade").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- kernel update – nie jest typowym, poprawnym poleceniem w Ubuntu. Aktualizacja jądra realizowana jest przez system pakietów (instalację odpowiednich pakietów), a nie przez komendę o takiej nazwie.
- system update – brzmi jak opis czynności, ale nie jest standardową komendą powłoki ani APT w Ubuntu.
- yum upgrade – yum to menedżer pakietów charakterystyczny dla dystrybucji z rodziny Red Hat (np. historycznie CentOS/Fedora), więc nie jest właściwym narzędziem dla Ubuntu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści zadania pojawia się Ubuntu, to zwykle właściwą rodziną poleceń są te związane z APT (apt/apt-get). Jeśli pojawia się CentOS/RHEL/Fedora, częściej spotkasz yum/dnf.
