W stacji gazowej wysokiego ciśnienia filtr ma zatrzymywać zanieczyszczenia stałe (np. pyły, rdzę, cząstki pochodzące z armatury i rurociągów). W miarę eksploatacji wkład filtracyjny ulega stopniowemu zabrudzeniu, co powoduje wzrost oporów przepływu. Skutkiem jest zwiększający się spadek ciśnienia na filtrze, czyli rosnąca różnica ciśnień pomiędzy stroną przed filtrem i za filtrem.
Dlatego właściwym wskaźnikiem do bieżącej oceny pracy filtrów oraz do podjęcia decyzji o wymianie wkładu jest manometr różnicowy (pomiar Δp). To on bezpośrednio pokazuje, jak bardzo filtr "dusi" przepływ wskutek zanieczyszczenia. Obserwacja Δp jest praktycznym narzędziem eksploatacyjnym, bo odnosi się wprost do funkcji filtra i jego aktualnego stanu hydraulicznego/przepływowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wskazania chromatografu – chromatograf służy do analizy składu gazu (np. udziałów składników, parametrów jakościowych), a nie do oceny zabrudzenia wkładu filtra. Zmiana składu gazu nie jest wiarygodnym kryterium wymiany wkładu filtracyjnego.
- Przepustowość przewodu awaryjnego – przewody/układy awaryjne pełnią inne funkcje (zabezpieczenie, obejścia, odciążenia). Ich "przepustowość" nie informuje bezpośrednio o stopniu zabrudzenia elementu filtrującego w torze głównym.
- Poziom napełnienia zbiornika kondensatu – obecność kondensatu dotyczy zjawisk związanych z wilgocią i wykraplaniem, a nie jest bezpośrednim miernikiem oporu przepływu na filtrze. Zbiornik kondensatu może wymagać obsługi, ale nie zastępuje pomiaru Δp na filtrze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy kiedy wymienić wkład filtra, szukaj odpowiedzi związanej z różnicą ciśnień lub spadkiem ciśnienia na filtrze, bo to najczęstszy i najbardziej bezpośredni sygnał zużycia/zabrudzenia wkładu.
