Ocena stanu mechanicznego silnika prądu stałego powinna koncentrować się na elementach, które odpowiadają za ruch, tarcie, chłodzenie i zużycie eksploatacyjne. Dlatego poprawny zestaw czynności obejmuje:
- Oględziny zewnętrzne silnika – pozwalają wykryć pęknięcia, poluzowania, ślady przegrzania, zabrudzenia, nieszczelności czy uszkodzenia osłon.
- Ręczne sprawdzenie lekkości obracania się wirnika – wskazuje na ewentualne zatarcia, ocieranie, uszkodzenia łożysk albo niewspółosiowość.
- Sprawdzenie stanu komutatora i zużycia szczotek – to kluczowe elementy mechaniczno-eksploatacyjne w silniku DC; ich zużycie i nierówności wpływają na iskrzenie oraz stabilność pracy.
- Sprawdzenie wentylatora wewnętrznego – dotyczy mechanicznego napędu chłodzenia (uszkodzone łopatki, poluzowanie, ocieranie) i pośrednio wpływa na temperaturę pracy.
- Określenie rodzaju łożysk i ocena ich stanu – łożyska są typowym źródłem hałasu, drgań i wzrostu oporów ruchu; ich zły stan może doprowadzić do uszkodzeń wtórnych.
Odpowiedzi zawierające pomiar rezystancji izolacji uzwojeń lub sprawdzenie ciągłości uzwojeń są nieprawidłowe w tym pytaniu, ponieważ te czynności należą do diagnostyki elektrycznej. Służą ocenie stanu izolacji i obwodów uzwojeń (zwarcia/przerwy), a nie bezpośrednio ocenie mechaniki (łożysk, tarcia, elementów wirujących, zużycia komutatora/szczotek, wentylacji).
Na egzaminie warto pamiętać o prostym rozróżnieniu: jeśli czynność dotyczy ruchu, tarcia, zużycia części ruchomych lub chłodzenia, zalicza się do oceny mechanicznej; jeśli dotyczy izolacji, rezystancji, ciągłości obwodów – to diagnostyka elektryczna.
