Sztruks jest tkaniną o wyraźnym włosie (kierunkowej fakturze). To oznacza, że światło odbija się inaczej w zależności od ułożenia włosa, a po dotknięciu ręką powierzchnia może wyglądać jaśniej lub ciemniej. Dlatego podczas przygotowania wykrojów kluczowe jest zachowanie jednego kierunku układania wszystkich form na tkaninie. Jeśli część elementów zostałaby ułożona przeciwnie, gotowy wyrób mógłby wyglądać jak z "dwóch różnych odcieni" materiału, mimo że użyto tej samej belki.
Drugim wymaganiem jest zachowanie nitki prostej (orientacji form zgodnie z kierunkiem osnowy/oznaczeniem nitki na formie). Zapewnia to właściwe układanie się odzieży na sylwetce, stabilność wymiarów i ogranicza ryzyko skręcania szwów. Dopuszczanie odchyleń od nitki osnowy przy klasycznych elementach ze sztruksu jest błędem technologicznym, bo pogarsza estetykę i trwałość kształtu.
Wskazana odpowiedź uwzględnia też naddatki na szwy i podwinięcia. To praktyczny warunek poprawnego skrojenia: naddatki są potrzebne do zszycia elementów oraz do wykonania wykończeń dołu, rękawów czy podłożeń. Brak naddatków skutkuje zbyt małymi elementami, problemami montażowymi i koniecznością "ratowania" wyrobu podczas szycia.
- Odpowiedzi z układem w dwóch kierunkach są niewłaściwe dla tkanin z włosem – zwiększają ryzyko różnic wizualnych między elementami.
- Odpowiedzi dopuszczające odchylenie od nitki osnowy wprowadzają błąd technologiczny, bo osłabiają kontrolę nad układaniem się części odzieży.
- Odpowiedzi sugerujące, aby nie dodawać naddatków, są niepoprawne – naddatki są standardowym elementem przygotowania kroju do szycia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli materiał ma włos (sztruks, aksamit, welur), myśl "wszystko w jedną stronę". Jeśli pytanie dotyczy przygotowania wykrojów do krojenia, prawie zawsze pojawi się też wymóg naddatków.
