Przy transporcie pacjenta leżącego kluczowe jest przygotowanie stanowiska tak, aby zminimalizować ryzyko urazu i upadku oraz ograniczyć wysiłek personelu. Ustawienie wózka równolegle do łóżka umożliwia wykonanie transferu poziomego (przesunięcia), a nie przenoszenia "w górę" lub po skosie. Dzięki temu zmniejsza się tarcie, szarpnięcia i ryzyko bólu lub pogorszenia stanu pacjenta.
Równie ważne jest wyrównanie wysokości leża wózka do wysokości leża łóżka. Gdy powierzchnie są na tej samej wysokości, pacjent może być przesuwany w jednej płaszczyźnie, co ogranicza niekontrolowane zjeżdżanie, ucisk oraz ryzyko zaklinowania kończyn. Ustawienie leża wózka poniżej łóżka utrudnia płynny transfer i sprzyja "zsuwaniu się" pacjenta w kierunku niższej powierzchni.
Warunkiem bezpieczeństwa jest także zablokowanie kół. Nawet niewielki ruch wózka podczas przesuwania pacjenta może spowodować powstanie szczeliny między powierzchniami, utratę stabilności i w konsekwencji upadek. Blokada kół stabilizuje sprzęt i pozwala skupić się na prawidłowej technice przesuwania.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Ustawienie prostopadle zwiększa trudność transferu poziomego i może wymuszać skręt tułowia personelu lub przesuwanie po niekorzystnym torze.
- Ustawienie leża poniżej wysokości łóżka wprowadza różnicę poziomów, co zwiększa ryzyko zsunięcia i urazu.
- Pozostawienie kół odblokowanych jest błędem bezpieczeństwa – brak stabilizacji sprzętu podczas transferu.
W praktyce przed transferem warto dodatkowo upewnić się, że droga transportu jest drożna, a pacjent jest odpowiednio okryty i zabezpieczony, zgodnie z procedurami placówki.
