Biblioterapia to metoda wspierająca, w której podstawowym "narzędziem" jest treść (tekst, obraz, nagranie) oraz rozmowa i przeżycia wywołane kontaktem z tą treścią. W praktyce opiekuńczo-wspierającej w DPS może służyć m.in. aktywizacji poznawczej, budowaniu motywacji, uspokojeniu, wzmacnianiu poczucia sprawczości czy podtrzymywaniu komunikacji.
Odpowiedź "książki, fotografie, płyty, grafiki." jest trafna, bo obejmuje materiały typowe dla biblioterapii i działań okołobiblioterapeutycznych:
- książki – do czytania (samodzielnego lub głośnego) i omawiania treści,
- fotografie oraz grafiki – jako bodziec do rozmowy, wspomnień, opisu i interpretacji,
- płyty – jako nośnik nagrań (np. słuchanie tekstów lub materiałów dźwiękowych), które mogą pełnić podobną funkcję jak czytanie.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe, ponieważ zawierają elementy kojarzone głównie z pracami plastycznymi i manualnymi (nożyczki, wycinanki, klej, karton, włóczka, kredki) albo materiały wytwórcze (np. wiklina). To bardziej pasuje do arteterapii lub terapii zajęciowej nastawionej na wykonywanie prac ręcznych, a nie do biblioterapii opartej na odbiorze i omawianiu treści.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "biblioterapia", szukaj odpowiedzi związanych z czytaniem/słuchaniem/oglądaniem treści, a nie z klejeniem, wycinaniem czy pleceniem.
