KWALIFIKACJA SPO5 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 6.
W celu ułatwienia chodzenia podopiecznemu poruszającemu się o kulach należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najprostszym i bezpośrednim ułatwieniem chodzenia o kulach jest usunięcie z podłogi luźnych chodników/dywaników.
Zmniejsza to ryzyko zahaczenia końcówką kuli, potknięcia i poślizgu, a więc realnie poprawia bezpieczeństwo oraz pewność chodu podopiecznego w mieszkaniu.

Pełne wyjaśnienie:

Osoba poruszająca się o kulach potrzebuje stabilnego, równego i nieśliskiego podłoża. Luźne chodniki i małe dywaniki są częstą przyczyną potknięć, bo mogą się fałdować, przesuwać lub zaczepiać o końcówki kul. Dlatego działaniem, które najbardziej bezpośrednio ułatwia chodzenie i ogranicza ryzyko upadku, jest usunięcie chodników z podłogi (lub ich trwałe zabezpieczenie).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze w tym ujęciu pytania?

  • Zamontowanie poręczy bywa pomocne, ale dotyczy głównie konkretnych miejsc (np. ciągi komunikacyjne, łazienka) i wymaga prac montażowych; nie eliminuje podstawowej przeszkody w torze chodu, jaką są luźne chodniki.
  • Rozstawienie krzeseł może służyć do odpoczynku, ale nie rozwiązuje problemu potykania się o elementy na podłodze. Dodatkowo krzesła mogą zwężać przejście i tworzyć kolejne przeszkody.
  • Dodatkowe oświetlenie poprawia widoczność i ogólne bezpieczeństwo, jednak samo w sobie nie usuwa ryzyka zaczepienia kuli o pofałdowany chodnik. Jest to działanie wspierające, a nie kluczowe dla tej konkretnej bariery.

W praktyce opiekun/ opiekunka środowiskowa powinna najpierw eliminować bezpośrednie zagrożenia (śliskie lub luźne elementy na podłodze), a następnie rozważać rozwiązania dodatkowe (poręcze, organizacja odpoczynku, poprawa oświetlenia) adekwatnie do potrzeb i możliwości domowników.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej są to luźne dywaniki i chodniki, śliskie podłogi, progi, kable na trasie przejścia oraz wąskie przejścia między meblami. Dla osoby o kulach kluczowe jest równe, stabilne podłoże i szeroka, wolna przestrzeń do bezpiecznego przestawiania kul.
Bo chodniki mogą się marszczyć i przesuwać, a końcówka kuli lub stopa łatwo o nie zahacza. To zwiększa ryzyko potknięcia, poślizgu i upadku. Usunięcie lub solidne zabezpieczenie dywaników zmniejsza liczbę "niespodzianek" na drodze i ułatwia pewny, rytmiczny chód.
Typowe błędy to zostawienie luźnych dywaników, ustawienie mebli tak, że przejście jest wąskie, pozostawienie kabli na podłodze, brak stałego oświetlenia nocnego oraz stawianie przypadkowych przedmiotów na trasie dojścia do łazienki. Często pomija się też stabilność obuwia i końcówek kul.
Nie zawsze. Poręcze mogą być bardzo pomocne w konkretnych miejscach, ale nie zastępują eliminacji przeszkód na podłodze. Jeśli luźny chodnik powoduje zahaczanie kulą, to pierwszym krokiem jest usunięcie lub trwałe zabezpieczenie chodnika, a dopiero potem rozważenie poręczy jako wsparcia.
Najbardziej praktyczne jest stałe, delikatne oświetlenie ciągów komunikacyjnych (np. lampki nocne, czujniki ruchu), aby widzieć przeszkody i krawędzie mebli. Oświetlenie jest wsparciem profilaktyki upadków, ale nie powinno odwracać uwagi od usunięcia śliskich i luźnych elementów na podłodze.
Gdy podopieczny szybko się męczy i wymaga częstych przerw, np. na dłuższym korytarzu lub drodze do łazienki. Krzesło powinno być stabilne i nie może zwężać przejścia. To rozwiązanie dotyczy odpoczynku, a nie eliminacji przeszkód; nie zastępuje uporządkowania podłogi.
Należy przejść z podopiecznym typowe trasy (łóżko–łazienka–kuchnia), sprawdzić podłogi, progi, dywaniki, kable, rozmieszczenie mebli i oświetlenie. Ważna jest też obserwacja, czy kule nie zahaczają o krawędzie i czy podopieczny ma możliwość swobodnego manewru oraz asekuracji.
Jeśli nie da się go usunąć, trzeba go możliwie bezpiecznie zabezpieczyć: zastosować matę antypoślizgową pod spodem, upewnić się, że krawędzie nie zawijają się i że dywanik nie przesuwa się pod naciskiem kul. Najbezpieczniejsze są jednak rozwiązania bez luźnych dywaników na trasie chodu.
Warto sprawdzać stan gumowych końcówek (czy nie są starte i czy nie ślizgają się), stabilność regulacji wysokości, dokręcenie elementów oraz ogólną sztywność konstrukcji. Zużyte końcówki lub luźne blokady pogarszają przyczepność i kontrolę, co w połączeniu z dywanikami znacząco zwiększa ryzyko upadku.
Ucz się przez schemat: najpierw usuń zagrożenia (śliskie/luźne elementy, kable, bałagan), potem popraw warunki (oświetlenie, organizacja przestrzeni), a na końcu dodaj wsparcie (poręcze, sprzęt pomocniczy). Na egzaminie szukaj odpowiedzi, która najbezpośredniej eliminuje główną przyczynę ryzyka.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 76% zdających egzamin. średnio łatwe

Źródła:

  • World Health Organization (WHO) – Falls (Fact sheet), https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/falls - accessed 2026-02-18
  • CDC – Older Adult Falls: Preventing Falls at Home, https://www.cdc.gov/falls/prevention/index.html - accessed 2026-02-18
  • NHS – Falls (prevention advice, including home hazards), https://www.nhs.uk/conditions/falls/ - accessed 2026-02-18

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z zakresu profilaktyki upadków u osób starszych i z niepełnosprawnością ruchową
  • Podręczniki/opisy procedur opiekuńczych dotyczące adaptacji środowiska domowego
  • Checklisty oceny ryzyka upadku w domu (home safety checklist) stosowane w opiece długoterminowej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego