Wada rękawa widoczna na przymiarce bardzo często wynika nie z długości czy szerokości rękawa, lecz z niewłaściwej wysokości i kształtu główki rękawa oraz jej relacji do podkroju pachy i linii ramienia. Jeżeli główka jest zbyt wysoka lub rękaw jest wszyty w sposób, który powoduje napięcia w okolicy pachy, pojawiają się zaciągnięcia, marszczenia lub "ciągnięcie" materiału przy wszyciu.
Dlatego poprawne przygotowanie wyrobu do korekty obejmuje działania, które realnie umożliwiają zmianę położenia i kształtu główki:
- wyprucie rękawa w rejonie podkroju pachy – bo tam zwykle ujawnia się napięcie i tam trzeba skorygować ułożenie wszycia,
- rozprucie szwu ramieniowego i bocznego – aby odblokować obszar konstrukcyjny, w którym rękaw i pachy "pracują" razem; bez tego korekta może zostać sztucznie ograniczona przez istniejące szwy,
- obniżenie główki rękawa – czyli właściwa korekta odpowiadająca za zmniejszenie wysokości główki i poprawę ułożenia rękawa.
Odpowiedzi proponujące jedynie "wydłużyć" lub "poszerzyć" rękaw typowo rozwiązują inne problemy (np. za krótki rękaw lub zbyt ciasny obwód), ale nie usuwają przyczyny wad wynikających z geometrii główki i jej dopasowania do pachy. Z kolei rozprucie tylko wybranych szwów bez uwolnienia wszycia w rejonie pachy często nie pozwala na skuteczne przestawienie rękawa, bo kluczowy obszar nadal jest unieruchomiony.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się korekta "główki rękawa", szukaj też czynności przygotowawczych, które umożliwiają tę korektę (prucie wszycia i odblokowanie szwów). Jeśli odpowiedź skupia się wyłącznie na długości/szerokości, najczęściej dotyczy innej wady niż ta związana z ułożeniem główki.
