Sprawność manualna u osoby starszej obejmuje m.in. siłę i precyzję chwytu, koordynację ruchów dłoni, płynność manipulowania drobnymi przedmiotami oraz kontrolę ruchów potrzebną w czynnościach dnia codziennego (np. zapinanie guzików, używanie sztućców, higiena, pisanie).
Ergoterapia (terapia zajęciowa) jest ukierunkowana na podtrzymywanie lub poprawę funkcjonowania poprzez celowo dobrane aktywności. W praktyce oznacza to dobór takich zajęć, które ćwiczą dokładnie te umiejętności, które są potrzebne podopiecznej w życiu codziennym: motorykę małą, koordynację ręka–oko, planowanie ruchu, a także wytrzymałość w wykonywaniu powtarzalnych czynności. Dlatego zajęcia ergoterapeutyczne są typową i właściwą propozycją, gdy celem jest utrzymanie dotychczasowej sprawności manualnej.
Odpowiedź "z silwoterapii" nie odpowiada temu celowi, ponieważ termin ten odnosi się do oddziaływań środowiskowych (kontakt z przyrodą), które mogą wspierać samopoczucie czy relaks, ale nie są specyficznie ukierunkowane na trening funkcji dłoni i precyzji ruchów. "Z talasoterapii" dotyczy wykorzystania klimatu morskiego i bodźców związanych z morzem, co wiąże się raczej z ogólną odnową/uzdrowiskiem niż z treningiem manualnym. "Z chromoterapii" odnosi się do metod wykorzystujących barwy/światło; niezależnie od ogólnego wpływu na komfort, nie stanowi to standardowej metody ukierunkowanej na utrzymanie sprawności manualnej w opiece nad seniorem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się utrzymanie samodzielności, usprawnianie w ADL/IADL lub trening konkretnych umiejętności funkcjonalnych, najczęściej chodzi o terapię zajęciową (ergoterapię) i praktyczne ćwiczenia dobrane do potrzeb osoby podopiecznej.
