Głębia ostrości to zakres odległości w scenie, w którym obiekty są postrzegane jako ostre. Jednym z kluczowych parametrów wpływających na ten zakres jest przysłona, opisywana liczbą f (np. f/1.4, f/5.6, f/16, f/32).
W praktyce fotograficznej obowiązuje reguła: im większa liczba f, tym mniejszy otwór przysłony. Mniejszy otwór powoduje, że wiązki światła wpadające do obiektywu są bardziej "wąskie", a to zwykle zwiększa głębię ostrości (więcej planów jest akceptowalnie ostrych). Dlatego, aby uzyskać dużą głębię ostrości, wybiera się przysłonę o wysokiej wartości f.
Ocena odpowiedzi:
- f/32 – poprawnie. To największa wartość f w zestawie, czyli najbardziej przymknięta przysłona, dająca największą głębię ostrości spośród opcji.
- f/16 – nie. Daje dużą głębię ostrości, ale mniejszą niż f/32, bo otwór przysłony jest większy.
- f/5.6 – nie. To przysłona bardziej otwarta; głębia ostrości jest wyraźnie mniejsza niż przy f/16–f/32.
- f/1.4 – nie. Bardzo otwarta przysłona, zwykle stosowana do małej głębi ostrości i rozmytego tła (bokeh), a nie do maksymalizacji zakresu ostrości.
Warto też pamiętać o ograniczeniach praktycznych: bardzo mocne przymykanie przysłony może zwiększać ryzyko poruszenia (mniej światła wymusza dłuższy czas) i może pojawić się dyfrakcja, która obniża szczegółowość. Mimo tego, w ramach podanych odpowiedzi zasada "większe f = większa głębia ostrości" prowadzi jednoznacznie do wyboru f/32.
