W technologii odlewania metodą wosku traconego najpierw wykonuje się model woskowy, następnie nakłada warstwy masy ceramicznej i uzyskuje formę skorupową. Zanim do takiej formy zostanie wlany ciekły metal, trzeba usunąć wosk z jej wnętrza. Ten etap nazywa się dewaksacją (wytopieniem/wygrzaniem wosku).
Urządzenie do dewaksacji musi spełnić kilka praktycznych wymagań:
- zapewnić szybkie i kontrolowane ogrzewanie, aby wosk mógł wypłynąć lub zostać usunięty bez gwałtownych zmian objętości,
- ograniczyć ryzyko pęknięcia skorupy i powstania nieszczelności,
- umożliwić odprowadzenie wosku i utrzymanie porządku/bezpieczeństwa na stanowisku.
Dlatego do tego celu wybiera się piec/urządzenie projektowane do pracy z formami i woskiem (często spotyka się rozwiązania komorowe, w których wosk jest usuwany w kontrolowanych warunkach, np. dzięki działaniu pary i odpowiedniej komory procesu). Takie urządzenie różni się funkcją od pieców typowo topielnych, które służą do przetapiania metali, oraz od typowych pieców do obróbki cieplnej wsadu.
Dlaczego pozostałe typy urządzeń (spotykane w odlewnictwie) bywają błędnie wybierane?
- Piec topielny kojarzy się z odlewnictwem, ale odpowiada za metal, nie za usuniecie wosku z formy.
- Piec do wygrzewania/obróbki cieplnej bez właściwego przystosowania do odprowadzania wosku może powodować zabrudzenie, dymienie i większe ryzyko uszkodzeń skorupy.
- Urządzenia grzewcze bez kontroli procesu (np. źródła otwartego płomienia) zwiększają ryzyko termicznego szoku skorupy i wad przyszłego odlewu.
Na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie na rysunku urządzenia przeznaczonego do dewaksacji form skorupowych i odróżnienie go od pieców do topienia metalu oraz urządzeń o innej funkcji technologicznej.
