Parametr ppi (pixels per inch) opisuje, ile pikseli przypada na 1 cal w docelowym wydruku. Im większe ppi, tym więcej szczegółu może zostać odtworzone na tej samej powierzchni papieru (do pewnego praktycznego limitu).
W zakładach fotograficznych i laboratoriach za standard wysokiej jakości odbitek najczęściej przyjmuje się okolice 300 ppi. To kompromis między szczegółowością a rozsądnym rozmiarem pliku i możliwościami typowych urządzeń drukujących oraz percepcją wzrokową przy normalnym oglądaniu.
Dlatego odpowiedź "300 ppi" najlepiej pasuje do warunku "w najlepszej jakości".
- "150 ppi" może dać wydruk akceptowalny w mniejszych formatach lub przy większej odległości oglądania, ale przy typowej odbitce i oglądaniu z bliska szczegóły mogą być wyraźnie słabsze.
- "72 ppi" to wartość historycznie kojarzona z grafiką ekranową (internet/monitor). Przy druku zwykle skutkuje widocznym spadkiem ostrości i "pikselozą", jeśli obraz nie ma wystarczającej liczby pikseli dla danego formatu.
- "0 ppi" nie jest sensowną rozdzielczością przygotowania do druku; w praktyce taki parametr nie opisuje poprawnie gęstości pikseli na wydruku.
Wskazówka egzaminacyjna: samo ustawienie ppi bez zwiększenia natywnej liczby pikseli nie "doda jakości". Kluczowe jest, aby plik miał odpowiednie wymiary w pikselach dla planowanego rozmiaru odbitki, a ppi było ustawione adekwatnie do druku (typowo ok. 300).
