W spektrofotometrii (np. UV-Vis) absorbancja opisuje, jak silnie próbka pochłania promieniowanie o danej długości fali. W zadaniu podano, że pomiary wykonano przy tych samych długościach fali, czyli porównujemy wartości w identycznych warunkach optycznych (to kluczowe, bo absorbancja zależy od długości fali).
Dla mieszaniny dwóch składników, w typowym modelu analitycznym, przy tej samej kuwecie i drodze optycznej, zakłada się addytywność absorbancji: całkowita absorbancja jest sumą wkładów od poszczególnych substancji. Zapisujemy więc zależność:
AX+Y = AX + AY.
Skoro zmierzono:
- AX+Y = 0,84 (mieszanina X i Y),
- AY = 0,56 (sama substancja Y),
to absorbancję samej substancji X wyznaczamy przez odjęcie wkładu Y od wyniku dla mieszaniny:
AX = 0,84 − 0,56 = 0,28.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "0,84" to absorbancja mieszaniny, czyli zawiera wkład zarówno X, jak i Y; nie jest to wartość samego X.
- "0,56" to absorbancja samego Y; pomyłka wynika zwykle z nieuwagi lub błędnego odczytania indeksów.
- "1,40" jest sumą 0,84 i 0,56; to typowy błąd "odruchowego dodania", mimo że z równania wynika konieczność odejmowania.
W praktyce takie rachunki stosuje się m.in. do korekty wpływu składnika zakłócającego lub tła, gdy jeden ze składników mieszaniny jest zmierzony osobno w tych samych warunkach.
