W zezie zbieżnym częściowo akomodacyjnym kluczowe jest porównanie kąta zeza w korekcji okularowej i bez korekcji, aby ocenić, jaka część odchylenia wynika ze składowej akomodacyjnej, a jaka pozostaje niezależna od korekcji wady refrakcji. Do takiego porównania potrzebujemy metody, która umożliwia wyznaczenie kąta w kontrolowanych warunkach badania.
Odpowiedź "przy użyciu krzyża Maddoxa" jest właściwa, ponieważ krzyż Maddoxa jest narzędziem wykorzystywanym do pomiaru i obiektywizacji odchylenia w warunkach dysocjacji widzenia obuocznego. Ułatwia to ocenę ustawienia oczu i porównanie wartości kąta przy różnych warunkach (np. z korekcją i bez).
Pozostałe propozycje nie są najlepszym wyborem w tym kontekście:
- "testem Hirschberga" – jest metodą opartą na obserwacji położenia odblasku rogówkowego. Daje szybki, przesiewowy i orientacyjny obraz odchylenia, ale zwykle nie jest tak precyzyjny do ilościowego porównywania niewielkich różnic kąta w korekcji i bez.
- "testem Krimskiego" – rozwija ideę Hirschberga przez użycie pryzmatów do centrowania odblasku, ale nadal opiera się na ocenie odblasków rogówkowych i w praktyce bywa stosowany jako metoda alternatywna/uzupełniająca, szczególnie gdy współpraca pacjenta jest ograniczona. Nie jest to jednak najbardziej typowe narzędzie kojarzone z diagnostyką składowej częściowo akomodacyjnej poprzez porównanie w korekcji i bez w zadaniu tego typu.
- "przy użyciu skrzydła Maddoxa" – służy głównie do oceny heteroforii z bliska (badanie subiektywne ustawienia oczu dla dali/bliska zależnie od wersji), a nie do klasycznego pomiaru kąta jawnego zeza w procedurze porównawczej dla zeza częściowo akomodacyjnego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się porównanie "w korekcji i bez korekcji", szukaj metody pozwalającej na porównywalny, ilościowy pomiar, a nie jedynie orientacyjną ocenę odchylenia.
