Odleżyny powstają głównie wskutek długotrwałego ucisku na tkanki, który upośledza krążenie i prowadzi do niedotlenienia oraz uszkodzeń skóry i tkanek głębszych. U osoby poruszającej się na wózku szczególnie narażone są okolice, na które przypada największy nacisk podczas siedzenia, zwłaszcza pośladki i okolica kości krzyżowej.
Skuteczną profilaktyką jest regularne odciążanie, czyli okresowe zmniejszanie nacisku poprzez uniesienie pośladków lub zmianę rozkładu ciężaru ciała. Odpowiedź "15-20 minut" odnosi się do praktycznej zasady wykonywania takich odciążeń w dość częstych, powtarzalnych odstępach, aby nie dopuszczać do wielominutowego, nieprzerwanego ucisku.
Pozostałe propozycje odstępów czasu mogą być mylące z dwóch powodów:
- zbyt krótki interwał (np. "5-10 minut") bywa wybierany intuicyjnie ("im częściej, tym lepiej"), ale może być trudny do utrzymania przez podopiecznego w codziennym funkcjonowaniu i nie wynika bezpośrednio z typowo nauczanych przedziałów w edukacji opiekuńczej;
- zbyt długie interwały (np. "25-30 minut" oraz "35-40 minut") zwiększają ryzyko, że tkanki przez zbyt długi czas pozostaną pod stałym naciskiem, zwłaszcza gdy występują dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak ograniczone czucie, wilgoć, niedożywienie czy niewłaściwa poduszka.
W praktyce asystent powinien nie tylko podać częstotliwość, ale też nauczyć techniki (bezpieczne podparcie na podłokietnikach, krótkie uniesienie, kontrola stabilności wózka) oraz zachęcać do obserwacji skóry i zgłaszania zaczerwienienia, bólu lub otarć. Częstotliwość może być też dopasowywana do indywidualnych zaleceń zespołu terapeutycznego.
