Kosztorysowanie robót budowlanych opiera się na rozróżnieniu dwóch podstawowych grup kosztów:
- koszty bezpośrednie – wynikające wprost z wykonania robót (typowo: robocizna, materiały, sprzęt),
- koszty pośrednie – koszty ogólne budowy i koszty zarządu, których nie przypisuje się bezpośrednio do pojedynczej czynności, lecz ujmuje jako narzut.
W cenie ofertowej dla zamówień publicznych koszty pośrednie ustala się jako iloczyn wskaźnika procentowego (narzutu) i określonej podstawy. Zgodnie z zasadą opisaną w kontekście zadania, tą podstawą są koszty bezpośrednie w ujęciu R+S, czyli suma kosztów:
- robocizny (R),
- pracy sprzętu (S).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "robocizny i sprzętu" – dokładnie te składniki tworzą podstawę naliczenia narzutu kosztów pośrednich w tym ujęciu.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wprowadzają do podstawy elementy, które w tym wariancie nie stanowią standardowej podstawy narzutu:
- "sprzętu i materiałów" – zawiera materiały, które nie są tu wskazane jako składnik podstawy R+S.
- "materiałów i kosztu zakupu materiałów" – całkowicie pomija robociznę i sprzęt, a opiera się na materiale oraz kosztach jego zakupu, co nie odpowiada opisanej metodzie.
- "robocizny, materiałów i kosztów ich zakupu" – łączy robociznę z materiałami i kosztami zakupu, ale nadal nie spełnia wymogu podstawy R+S, bo zastępuje sprzęt materiałami i rozbudowuje podstawę o koszty zakupu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się narzut kosztów pośrednich, najpierw ustal, jaka jest podstawa naliczania (R+S czy inna). Dopiero potem dobierz odpowiedź odpowiadającą tej podstawie, zamiast wybierać "najbardziej rozbudowaną" listę składników.
