W opisie podano, że rezystancja stycznika biegu jałowego przy otwartej przepustnicy powinna być nieskończenie duża. W praktyce diagnostycznej oznacza to, że styki mają być rozwarte, czyli obwód ma być przerwany. Dla omomierza przerwa w obwodzie to bardzo duża rezystancja, zwykle sygnalizowana jako OL, 1 lub symbol nieskończoności – zależnie od modelu multimetru.
Skoro spodziewany jest stan "przerwy", miernik powinien być ustawiony na pomiar rezystancji (Ω) oraz na możliwie najwyższy zakres, aby odczyt nie "wyszedł poza skalę" na zbyt niskim przedziale. Dlatego właściwy jest zakres rzędu megaomów, np. 20 MΩ.
Dlaczego pozostałe opcje nie pasują?
- "200 Ω" to bardzo niski zakres, dobry do sprawdzania zwarć, przewodów, cewek o małej rezystancji. Dla przerwy w obwodzie wynik byłby poza zakresem i nie odpowiada intencji doboru przedziału dla bardzo dużej rezystancji.
- "20 A (AC)" dotyczy pomiaru prądu przemiennego, a nie rezystancji. Dodatkowo pomiar prądu wymaga włączenia miernika w szereg i innej konfiguracji przewodów, co nie odpowiada badaniu stanu styków.
- "1000 V (DC)" to zakres pomiaru napięcia stałego. Napięcie nie jest tu parametrem z charakterystyki rezystancyjnej stycznika (stanu styków), więc ten wybór wynikałby z pomylenia wielkości fizycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "nieskończenie duża rezystancja", myśl "obwód otwarty" i wybieraj najwyższy dostępny zakres Ω. Gdy pojawia się "blisko zera", myśl "zwarcie/ciągłość" i wybieraj niski zakres Ω.
