W diecie lekkostrawnej celem jest zmniejszenie obciążenia przewodu pokarmowego. W praktyce kucharskiej oznacza to dobór takich metod obróbki cieplnej, które:
- nie wymagają dodatku tłuszczu lub ograniczają go do minimum,
- nie prowadzą do intensywnego przypiekania i powstawania ciężkostrawnej skórki,
- dają potrawy miękkie, soczyste i łatwe do rozdrobnienia.
Odpowiedź "duszenia na oliwie" jest właściwa, ponieważ duszenie prowadzone na tłuszczu (nawet jeśli jest to tłuszcz roślinny) zwiększa udział tłuszczu w potrawie oraz może sprzyjać obsmażaniu składników na początku procesu. To są cechy, których w diecie lekkostrawnej zwykle się unika.
"Gotowanie na parze" jest metodą typowo lekkostrawną: nie wymaga tłuszczu, ogranicza wypłukiwanie składników do wody, a produkt jest delikatny i wilgotny.
"Gotowanie w wodzie" również jest standardowo zalecane w kuchni dietetycznej, bo daje łagodną obróbkę bez tłuszczu i bez przypiekania; ewentualne ograniczenie dotyczy raczej smaku i strat składników do wywaru, a nie samej strawności.
"Pieczenie w folii aluminiowej" bywa traktowane jako technika zbliżona do duszenia we własnym sosie (ogranicza wysychanie i zrumienienie), więc może być akceptowalne w wariantach dietetycznych, o ile nie stosuje się dużej ilości tłuszczu i ostrych przypraw.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: para i woda są zwykle bezpieczniejsze dla diety lekkostrawnej niż techniki z dodatkiem tłuszczu, nawet gdy tłuszcz ma "dobry" wizerunek żywieniowy.
