Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.) służy do ogłaszania aktów prawnych, które mają powszechnie obowiązującą moc, czyli wiążą obywateli i podmioty poza strukturą administracji. Do tej grupy należą m.in. rozporządzenia.
Odpowiedź "rozporządzenia wydawane przez ministrów" jest poprawna, ponieważ rozporządzenia ministrów (wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego) są aktami wykonawczymi i – jako prawo powszechnie obowiązujące – wymagają ogłoszenia w urzędowym publikatorze ogólnokrajowym.
Pozostałe propozycje nie pasują do Dz.U. z typowych powodów:
- "uchwały Rady Ministrów" – uchwały co do zasady mają charakter wewnętrzny (adresowane do jednostek organizacyjnie podporządkowanych) i nie są podstawowym typem aktu promulgowanego w Dz.U. jako prawo powszechnie obowiązujące.
- "zarządzenia Prezydenta RP" – zarządzenia (niezależnie od organu) mają zasadniczo charakter wewnętrzny, a ich publikacja odbywa się w innych trybach/publikatorach niż Dz.U., zależnie od rodzaju aktu.
- "akty prawa miejscowego" – obowiązują na określonym terenie (np. gminy, powiatu, województwa), dlatego ogłasza się je w dziennikach urzędowych województw, a nie w ogólnokrajowym Dzienniku Ustaw.
W praktyce administracyjnej kluczowe jest zatem rozpoznanie, czy dany dokument jest aktem powszechnie obowiązującym (wtedy szukamy go w Dz.U. lub właściwym publikatorze), czy aktem o skutku wewnętrznym, który nie tworzy bezpośrednio praw i obowiązków dla obywateli.
