W osteoporozie celem edukacji zdrowotnej jest zmniejszenie ryzyka złamań i spowolnienie utraty masy kostnej. Dlatego najważniejsze obszary, które opiekun osoby starszej powinien omówić z podopieczną, to dieta (zwłaszcza wapń), witamina D, aktywność ruchowa i bezpieczeństwo.
Dlaczego "zasady racjonalnego żywienia, podaż wapnia, witaminy D i nabiał, rodzaj napojów, ćwiczenia ruchowe i zabezpieczenie przed upadkami" jest poprawne?
- Wapń jest podstawowym składnikiem mineralnym kości; zbyt mała podaż w diecie może nasilać ubytek kostny.
- Witamina D wspiera wchłanianie wapnia i prawidłowy metabolizm kostny; jej niedobór jest częsty u osób starszych.
- Nabiał bywa praktycznym źródłem wapnia w codziennym żywieniu (o ile jest tolerowany), a edukacja dotyczy również wyborów żywieniowych i nawyków.
- Rodzaj napojów ma znaczenie m.in. z powodu nawodnienia, ograniczania czynników sprzyjających upadkom oraz nawyków, które mogą pogarszać stan zdrowia.
- Ćwiczenia ruchowe (dobrane do możliwości) poprawiają siłę mięśni, równowagę i zmniejszają ryzyko upadku.
- Zabezpieczenie przed upadkami jest kluczowe, bo w osteoporozie nawet niewielki uraz może zakończyć się złamaniem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Propozycja z "witaminą A i E" jest myląca: te witaminy nie stanowią osi edukacji w osteoporozie tak jak witamina D i wapń, więc przesuwa akcent z najważniejszych zaleceń.
- Wariant z "podażą węglowodanów i witaminy E" również omija kluczowe elementy (wapń i witamina D), a przez to nie odpowiada na główne potrzeby edukacyjne w osteoporozie.
- Odpowiedź z "wapniem, żelazem i witaminą K" częściowo trafia (wapń), ale dodaje składniki niebędące podstawą edukacji w osteoporozie i pomija witaminę D, przez co jest mniej adekwatna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz osteoporozę, szukaj zestawu: witamina D + wapń + ruch + profilaktyka upadków. Odpowiedzi z innymi witaminami często są dystraktorami.
