W ekologicznym chowie owiec podstawą żywienia są pasze objętościowe pochodzenia naturalnego, przede wszystkim zielonka oraz siano. Kluczowe znaczenie ma nie tylko rodzaj paszy, ale też jej pochodzenie i brak składników, które są kojarzone z intensyfikacją produkcji.
Odpowiedź "zielonkę i siano pozyskane z naturalnych łąk i pastwisk" jest prawidłowa, ponieważ odpowiada typowej praktyce w chowie ekologicznym: wykorzystuje się użytki zielone (łąki, pastwiska) jako bazę paszową, a pasze te są zgodne z ideą naturalnego żywienia przeżuwaczy.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "syntetyczne zamienniki pasz naturalnych" – w żywieniu ekologicznym unika się rozwiązań opartych na substytutach o charakterze sztucznym; nacisk kładzie się na pasze naturalne i jak najmniej przetworzone.
- "pasze uzyskane z roślin genetycznie modyfikowanych" – produkcja ekologiczna co do zasady wyklucza stosowanie organizmów modyfikowanych genetycznie, dlatego taka pasza nie jest akceptowana.
- "pasze stymulujące wzrost i wydajność" – środki mające na celu sztuczne podnoszenie tempa wzrostu lub wydajności są sprzeczne z podejściem ekologicznym, które opiera się na dobrostanie, naturalnym tempie rozwoju i właściwie zbilansowanej dawce opartej o pasze podstawowe.
W praktyce rolniczej oznacza to, że rolnik powinien umieć ocenić, czy dana pasza (także kupowana) ma jasne pochodzenie i skład oraz czy nie zawiera komponentów wykluczanych w ekologicznym systemie produkcji. Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa-klucze: "naturalne łąki i pastwiska", "GMO", "stymulujące wzrost", "syntetyczne zamienniki" – zwykle wskazują one, co jest zgodne lub sprzeczne z zasadami ekologii.
