Pytanie sprawdza umiejętność zastosowania wymagań BHP dotyczących temperatury powietrza nawiewanego w zależności od wysokości nawiewu. Kluczowe jest porównanie wysokości podanej w treści (3,0 m) z wartością graniczną 3,5 m wskazaną w przepisie.
Wymaganie rozróżnia dwa przypadki:
- Jeżeli nawiew znajduje się na wysokości nie mniejszej niż 3,5 m od poziomu podłogi stanowiska pracy, dopuszczalna jest wyższa temperatura nawiewu (do 70°C). Wynika to z tego, że strumień powietrza ma większą szansę wymieszać się z powietrzem w pomieszczeniu i nie oddziałuje tak bezpośrednio na pracownika.
- We wszystkich pozostałych przypadkach (czyli gdy nawiew jest poniżej 3,5 m) obowiązuje niższy limit (45°C), aby ograniczyć ryzyko dyskomfortu cieplnego i negatywnych skutków zdrowotnych przy bezpośrednim oddziaływaniu ciepłego strumienia powietrza.
W tej sytuacji nawiew jest na wysokości 3,0 m, a więc poniżej 3,5 m. Z tego powodu maksymalna temperatura, jaką wolno zastosować, to 45°C.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- 35°C nie wynika z przytoczonej reguły jako wartość graniczna. Może być komfortowa w praktyce, ale pytanie dotyczy maksymalnej dopuszczalnej temperatury.
- 55°C przekracza limit właściwy dla nawiewu poniżej 3,5 m, więc nie spełnia wymagań bezpieczeństwa dla podanej wysokości.
- 70°C jest dopuszczalne dopiero przy nawiewie na wysokości co najmniej 3,5 m; wybór tej wartości często wynika z pomylenia wysokości hali z wysokością nawiewu lub przeoczenia nierówności "poniżej/nie mniej niż".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, od czego mierzona jest wysokość (tu: od podłogi stanowiska pracy) oraz czy warunek brzmi "nie mniejsza niż", bo to zmienia kwalifikację przypadku.
