KWALIFIKACJA ROL10 - CZERWIEC 2018

Indeks selekcyjny to narzędzie wspomagające wybór zwierząt do dalszej hodowli. Jego sens polega na tym, aby selekcja nie była przypadkowa, tylko ukierunkowana na takie cechy, które jednocześnie:

• mają wysoką wartość ekonomiczną – czyli ich poprawa przekłada się na wymierne korzyści w gospodarstwie (np. większy przychód, mniejsze koszty, lepsza efektywność),
• mają wysoki wskaźnik odziedziczalności – czyli duża część zróżnicowania cechy wynika z różnic genetycznych, a nie wyłącznie z warunków środowiska. W takiej sytuacji dobór najlepszych osobników daje większą szansę, że potomstwo odziedziczy pożądany poziom cechy.

Odpowiedź "o wysokiej wartości ekonomicznej i wysokim wskaźniku odziedziczalności" jest więc spójna z celem indeksu: maksymalizować efekt gospodarczy i skuteczność selekcji.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• "o wysokiej wartości ekonomicznej i niskim wskaźniku odziedziczalności" – nawet jeśli cecha jest ważna finansowo, niska odziedziczalność oznacza, że duży udział ma środowisko. Wtedy selekcja genetyczna daje wolniejszy i mniej pewny postęp, a lepsze efekty może przynieść poprawa żywienia, utrzymania lub profilaktyki.
• "o niskiej wartości ekonomicznej i wysokim wskaźniku odziedziczalności" – cecha może być łatwa do "poprawienia" selekcją, ale jeśli ma małe znaczenie dla opłacalności, jej priorytet w indeksie powinien być niski, bo nie optymalizuje wyniku ekonomicznego gospodarstwa.
• "o niskiej wartości ekonomicznej i niskim wskaźniku odziedziczalności" – to najgorsze połączenie: mała korzyść ekonomiczna i mała skuteczność selekcji.

Wskazówka do nauki: w indeksie selekcyjnym szukaj zawsze pary "opłaca się" (wartość ekonomiczna) i "da się odziedziczyć" (odziedziczalność). Jeśli brakuje któregoś z tych elementów, cecha nie jest dobrym kandydatem do silnego uwzględnienia w selekcji.