Jeżeli warunki zasilania są znamionowe (ciśnienie i przepływ dostępne w instalacji), a mimo to przy obciążeniu znamionowym silnik pneumatyczny wyraźnie traci prędkość, typową przyczyną jest wzrost strat mechanicznych. W silnikach pneumatycznych (np. łopatkowych) brak odpowiedniego smarowania powoduje większe tarcie, gorsze uszczelnienie i większe opory ruchu, co objawia się spadkiem prędkości oraz obniżeniem sprawności.
Dlatego działaniem "w pierwszej kolejności" jest sprawdzenie toru przygotowania powietrza, zwłaszcza smarownicy, i uzupełnienie oleju. To czynność szybka, tania i zgodna z zasadą diagnostyki od najprostszych przyczyn.
- Odpowietrzyć układ zasilający – w pneumatyce standardowo medium robocze to sprężone powietrze, więc "odpowietrzanie" nie jest typową czynnością jak w układach hydraulicznych. Nie usuwa przyczyny związanej ze smarowaniem i tarciem w silniku.
- Wymienić kompresor – to działanie skrajne i kosztowne. Przy założeniu znamionowych warunków zasilania (czyli sprężarka/układ zapewniają parametry), wymiana kompresora nie jest pierwszym krokiem diagnostycznym.
- Zmniejszyć nastawę zaworu bezpieczeństwa – zawór bezpieczeństwa służy do ochrony instalacji przed nadciśnieniem, a nie do regulacji ciśnienia roboczego. Zmiana nastawy może pogorszyć sytuację lub naruszyć wymagania bezpieczeństwa, a nie przywrócić sprawność silnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "co zrobić w pierwszej kolejności", zwykle chodzi o najprostszy i najbardziej prawdopodobny punkt kontroli: zasilanie, przygotowanie powietrza (filtracja, redukcja, smarowanie) oraz podstawowe czynności obsługowe.
