W doborze wyłącznika nadprądowego do zabezpieczenia przewodu (przed przeciążeniem) kluczowa jest relacja między:
- Ib – prądem obciążenia przewodu (rzeczywisty prąd roboczy),
- Id – obciążalnością długotrwałą przewodu (maksymalny prąd, który przewód może przenosić w danych warunkach bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury),
- In – prądem znamionowym wyłącznika nadprądowego (wartość "liczbowa" w oznaczeniu B10, B16, B20, B25 itd.).
Aby przewód był chroniony, a instalacja mogła pracować bez zbędnych zadziałań zabezpieczenia, przyjmuje się zasadę: Ib ≤ In ≤ Id. Oznacza to, że wyłącznik nie powinien mieć prądu znamionowego mniejszego od prądu obciążenia (w przeciwnym razie może wyłączać przy normalnej pracy), a jednocześnie nie powinien przekraczać obciążalności długotrwałej przewodu (bo wtedy przewód mógłby być przeciążany bez skutecznej ochrony).
W zadaniu podano: Ib = 21 A oraz Id = 30 A. Spośród odpowiedzi należy wybrać takie In, które mieści się w przedziale od 21 A do 30 A. Z podanych wartości tylko 25 A spełnia ten warunek, dlatego poprawna odpowiedź to B25.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- B16 – In=16 A jest mniejsze niż Ib=21 A, więc wyłącznik może zadziałać podczas normalnego obciążenia (niepotrzebne wyłączenia).
- B20 – In=20 A również jest mniejsze niż Ib=21 A, więc nie spełnia warunku Ib ≤ In.
- B10 – In=10 A jest zdecydowanie zbyt małe względem Ib, co praktycznie uniemożliwi poprawną pracę instalacji pod zakładanym obciążeniem.
Litera B oznacza charakterystykę czasowo-prądową (związaną głównie z zachowaniem przy prądach zwarciowych i rozruchowych), ale w tym pytaniu decydujące jest dopasowanie wartości In do Ib i Id.
