W raporcie wiertniczym nie wystarcza ogólne stwierdzenie, że narzędzie jest "zużyte". W praktyce zapis powinien wskazywać konkretny typ uszkodzenia elementów roboczych, ponieważ od tego zależy interpretacja przyczyn (np. przeciążenia, udary, wibracje, niekorzystne warunki geologiczne) oraz decyzje eksploatacyjne.
Określenie "wyłamane słupki" stosuje się wtedy, gdy doszło do złamania słupków/segmentów i w konsekwencji widać brak całych fragmentów, a nie jedynie uszkodzenia powierzchniowe. Taki opis sugeruje mechaniczne wyłamanie elementów pod wpływem obciążeń, a więc inny charakter awarii niż typowe ścieranie.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych sytuacji:
- "Utracone słupki." – wskazuje raczej na "zgubienie/utratę" elementów (np. oderwanie i pozostawienie w otworze) bez jednoznacznego podkreślenia mechanizmu złamania; w opisie z rysunku kluczowe jest właśnie wyłamanie.
- "Zużyte zęby." – opisuje ubytek/zaokrąglenie krawędzi przez ścieranie, czyli zmianę geometrii pracy, ale bez wyraźnych odprysków czy braków całych fragmentów.
- "Wykruszone zęby." – dotyczy drobnych odprysków i ukruszeń krawędzi zębów; to inny obraz uszkodzeń niż "wyłamanie" całych słupków.
Na egzaminie warto pamiętać, że słowa wyłamane, wykruszone i zużyte nie są zamienne: opisują różne mechanizmy i różną skalę defektu. Właściwy dobór terminu świadczy o umiejętności poprawnego raportowania stanu narzędzi wiertniczych.
