Pręty zbrojeniowe przed montażem powinny mieć powierzchnię wolną od zanieczyszczeń, które mogą działać jak warstwa rozdzielająca między stalą a betonem. Błoto jest zanieczyszczeniem miękkim i zwykle łatwo usuwalnym, ale jeśli pozostanie na stali, może pogorszyć współpracę stali z betonem (słabsza przyczepność), utrudnić prawidłowe ułożenie zbrojenia oraz sprzyjać powstawaniu miejscowych wad w strefie przyprętowej.
Dlatego właściwym przygotowaniem jest oczyszczenie szczotką stalową (usunięcie zabrudzeń mechanicznie) lub zmycie silnym strumieniem wody (wypłukanie błota z żeberek i nierówności pręta). Celem jest uzyskanie czystej, odsłoniętej powierzchni stali, bez warstwy błota.
Rozwiązania oparte na silnym strumieniu powietrza mogą nie usuwać dobrze błota, bo błoto jest wilgotne i "klei się" do stali. Piaskowanie jest metodą specjalistyczną i nie jest typową, podstawową odpowiedzią na zabrudzenie błotem w warunkach montażu zbrojenia. Opalanie lampą nie jest właściwym sposobem czyszczenia prętów z błota: może prowadzić do niekontrolowanych skutków (np. przypalenie zabrudzeń zamiast ich usunięcia) i nie jest standardową praktyką przygotowania zbrojenia. Z kolei szlifowanie szlifierką taśmową to metoda zbyt agresywna i nieadekwatna do prostego zabrudzenia błotem; dodatkowo może niepotrzebnie zmieniać stan powierzchni pręta i zabiera czas.
W praktyce na budowie ważne jest, aby po myciu wodą pręty nie były pozostawione w stanie sprzyjającym ponownemu zabrudzeniu oraz by przed montażem przeprowadzić szybką kontrolę czystości – szczególnie w miejscach żeberkowania i przyszłych styków z betonem.
