Indeks nadmanganianowy (często ujmowany jako utlenialność) opisuje w sposób umowny, jaka ilość substancji w próbce wody ulega utlenieniu w zadanych warunkach (z zastosowaniem odpowiedniego utleniacza). Ponieważ jest to wskaźnik "umowny", wynik nie jest podawany jako suma konkretnych związków organicznych, tylko jako wielkość porównawcza.
W praktyce analitycznej taki wynik standardowo wyraża się w przeliczeniu na tlen, aby ujednolicić interpretację: ile miligramów tlenu odpowiada efektowi utlenienia wywołanemu przez badane substancje w 1 litrze wody. Z tego powodu poprawna jednostka to mg O2/l.
- "mg C/l" jest typowe dla parametrów opartych na węglu (np. wskaźniki zawartości węgla organicznego), a nie dla indeksu nadmanganianowego. Utożsamienie tych jednostek prowadzi do nieporównywalnych wyników.
- "ug/l Mn" (µg/l Mn) opisuje stężenie pierwiastka mangan w próbce, czyli zupełnie inny parametr. Sama obecność słowa "nadmanganianowy" nie oznacza, że wynik podaje się jako ilość manganu.
- "mval/l" (milirównoważniki na litr) stosuje się w innych zastosowaniach analitycznych (np. przy bilansach jonowych), ale nie jest to typowy sposób raportowania indeksu nadmanganianowego w wodzie pitnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wskaźnik dotyczy "utlenialności" lub jest porównywany do innych miar zapotrzebowania na utleniacz, bardzo często jest przeliczany na ekwiwalent tlenu i wtedy w jednostce pojawia się O2.