W druku offsetowym (i ogólnie w poligrafii) jako minimalną bezpieczną rozdzielczość grafiki rastrowej przyjmuje się najczęściej 300 dpi w docelowym rozmiarze wydruku (skala 1:1). Taka rozdzielczość zwykle zapewnia wystarczającą szczegółowość, aby obraz po przeniesieniu na papier nie wyglądał na "poszarpany" lub rozmyty.
Dlaczego wartości niższe są błędne w kontekście typowej ulotki?
- 150 dpi bywa akceptowalne w niektórych zastosowaniach (np. duże formaty oglądane z daleka), ale dla standardowych ulotek oglądanych z bliska często daje widoczną utratę ostrości i detali.
- 200 dpi to wartość "pośrednia", która może czasem przejść w praktyce, ale nie jest typowym minimalnym standardem jakościowym dla druku ulotkowego; ryzyko zauważalnego spadku jakości nadal jest realne.
- 100 dpi jest zbyt niskie dla większości druków małoformatowych; przy normalnej odległości oglądania łatwo zauważyć pikselizację, szczególnie w drobnych elementach, teksturach i przejściach tonalnych.
Warto też pamiętać o częstym źródle pomyłek: rozdzielczość trzeba oceniać w odniesieniu do rozmiaru wydruku. Jeśli grafika ma 300 dpi, ale zostanie znacząco powiększona w projekcie, jej efektywna rozdzielczość spadnie. W praktyce technik organizacji reklamy powinien umieć sprawdzić, czy pliki od klienta/wykonawcy spełniają wymagania jakościowe i czy nie trzeba zamówić materiałów w lepszej jakości.
Podsumowanie: odpowiedź "300 dpi" jest właściwa jako minimalny, powszechnie stosowany standard przygotowania grafiki ulotki do druku offsetowego.
