Technika ORTF to popularna metoda stereofonicznego mikrofonowania, w której o obrazowaniu sceny decyduje przede wszystkim geometria ustawienia dwóch mikrofonów (w praktyce: ich kapsuł/membran). W standardowej, klasycznej definicji ORTF kluczowy jest rozstaw kapsuł: 17 cm. W wielu opisach ORTF podaje się też drugi parametr (kąt między osiami mikrofonów), ale w tym pytaniu sprawdzany jest wyłącznie rozstaw.
Dlaczego 17 cm? Ta wartość jest przyjmowana jako zbliżona do typowej odległości między ludzkimi uszami. Dzięki temu para ORTF może dawać wrażenie naturalnej szerokości i lokalizacji źródeł w panoramie, łącząc cechy wynikające z różnic czasowych i poziomowych między kanałami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 30 cm – to większy rozstaw niż standard ORTF; może występować w innych wariantach ustawień lub modyfikacjach, ale nie jest wartością definicyjną ORTF.
- 90 cm oraz 110 cm – to rozstawy charakterystyczne raczej dla technik o dużym odstępie (np. szerokie AB/omni), a nie dla ORTF. Tak duże odległości istotnie zmieniają relacje fazowe i charakter obrazu stereo, więc nie odpowiadają definicji ORTF.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się technik stereo, zapamiętuj je jako pary parametrów (np. rozstaw i/lub kąt). W praktyce spotyka się odstępstwa zależne od sali i zamierzonego efektu, ale na egzaminach zwykle pytany jest parametr standardowy przypisany do nazwy techniki.
