Technika ORTF (stosowana w nagraniach stereofonicznych) definiuje konkretną geometrię pary mikrofonowej, aby uzyskać naturalną szerokość sceny i czytelną lokalizację źródeł. W pytaniu sprawdzany jest jeden z parametrów tej geometrii: odległość między membranami/kapsułami dwóch mikrofonów.
W ORTF odległość ta wynosi 17 cm. Jest to wartość charakterystyczna dla tej techniki i odróżnia ją od ustawień, w których mikrofony rozsuwa się znacznie szerzej (np. typowe pary rozstawione do uzyskania większych różnic czasowych) albo przeciwnie: ustawia bardzo blisko siebie (np. techniki koincydentne).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 30 cm – to większy rozstaw niż w ORTF; może kojarzyć się z innymi wariantami par rozstawionych, ale nie jest wartością standardową dla ORTF.
- 90 cm – tak duża baza nie odpowiada ORTF; prowadziłaby do innej charakterystyki stereofonii (silniejsze różnice czasowe i większe ryzyko problemów sumowania do mono).
- 110 cm – również skrajnie duża odległość jak na ORTF; taka liczba może wynikać z pomylenia parametrów albo z intuicji "im szerzej, tym lepiej", która w praktyce nie jest regułą.
Wskazówka egzaminacyjna: w technikach stereo warto uczyć się parametrów jako "pakietu" (np. rozstaw + ustawienie osi), ale w zadaniach testowych często pytany jest pojedynczy, najbardziej rozpoznawalny parametr – tutaj jest nim 17 cm.
