Oklepywanie pleców/klatki piersiowej (perkusja) jest elementem fizjoterapii oddechowej stosowanym m.in. u pacjentów unieruchomionych. Celem nie jest "masaż mięśni", lecz mechaniczne poruszenie zalegającej wydzieliny, aby łatwiej przemieściła się do większych dróg oddechowych i mogła zostać odkrztuszona.
W praktyce u pacjenta leżącego wydzielina często gromadzi się w dolnych partiach płuc. Zgodnie z zasadą wspierania odpływu w kierunku centralnych dróg oddechowych, oklepywanie prowadzi się od podstawy płuc ku ich szczytom. Taki kierunek sprzyja przesuwaniu śluzu "do góry" w stronę oskrzeli i tchawicy, skąd pacjent (lub personel, jeśli pacjent jest niesamodzielny) może ją usunąć przez kaszel/odkrztuszenie.
Odpowiedzi wskazujące kierunek "od ramion w stronę karku" nie odnoszą się do drenażu dolnych pól płuc i sugerują raczej ruch w obrębie obręczy barkowej niż pracę na polach płucnych. Kierunki "od pach w stronę kręgosłupa" oraz "od kręgosłupa do pach" opisują ruch poprzeczny, który nie wspiera transportu wydzieliny w osi typowo wykorzystywanej w toalecie drzewa oskrzelowego.
Ważne elementy bezpieczeństwa (niezależnie od kierunku): dłoń ułożona w "łódkę" (poduszka powietrzna), uderzenia rytmiczne i umiarkowane, wykonywanie przez cienką warstwę odzieży/okrycia oraz uwzględnienie przeciwwskazań (np. urazy klatki piersiowej). W razie wątpliwości opiekun medyczny powinien doprecyzować zlecenie z pielęgniarką lub fizjoterapeutą.
