W światłowodzie jednomodowym (single-mode) w praktycznym zakresie pracy propaguje się tylko jeden mod podstawowy. Oznacza to, że sygnał nie rozdziela się na wiele niezależnych dróg propagacji o różnych prędkościach grupowych.
Dyspersja międzymodowa polega właśnie na tym, że różne mody w falowodzie docierają do wyjścia w innym czasie. Skutkiem jest poszerzanie impulsu i ograniczanie pasma transmisji. Jeśli istnieje tylko jeden mod, to mechanizm "różnych czasów dla różnych modów" nie występuje, więc dyspersja międzymodowa nie pojawia się w światłowodzie jednomodowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Dyspersja materiałowa (część dyspersji chromatycznej) wynika z zależności współczynnika załamania szkła od długości fali. Różne składowe widmowe impulsu rozchodzą się z inną prędkością grupową, więc efekt może występować także w SMF.
- Dyspersja falowodowa wynika z tego, że część pola optycznego biegnie w rdzeniu, a część w płaszczu, a rozkład pola zależy od długości fali. To również może występować w SMF i razem z materiałową składa się na dyspersję chromatyczną.
- Dyspersja polaryzacyjna (PMD) wiąże się z dwójłomnością i różnicą prędkości dla dwóch stanów polaryzacji. W realnych włóknach (naprężenia, niedoskonałości) może się ujawniać także w światłowodach jednomodowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo jednomodowy, to szukaj odpowiedzi związanej z brakiem zjawisk wymagających wielu modów — czyli dyspersji międzymodowej.