W zadaniu podano, że jednostka naliczyła wynagrodzenia, a więc poniosła koszty w łącznej wysokości 60 000 zł. Następnie wskazano relację: koszty wygenerowane przez pracowników bezpośrednio produkcyjnych trzykrotnie przewyższały koszt wynagrodzeń pracowników zarządu. Oznacza to proporcję kosztów:
- pracownicy bezpośrednio produkcyjni: 3 części,
- pracownicy zarządu: 1 część.
Suma części to 4, więc jedna część wynosi 60 000 / 4 = 15 000 zł. Z tego wynika:
- koszty wynagrodzeń zarządu = 1 × 15 000 = 15 000 zł,
- koszty wynagrodzeń pracowników produkcyjnych = 3 × 15 000 = 45 000 zł.
Dekret rozdzielnika wynagrodzeń polega na przypisaniu kosztów do właściwych miejsc powstawania (funkcji). Wynagrodzenia pracowników bezpośrednio produkcyjnych obciążają koszty działalności podstawowej (produkcji), natomiast wynagrodzenia zarządu obciążają koszty zarządu. Po stronie przeciwstawnej (Ma) ujmuje się konto rozliczeniowe, które "zbiera" łączną kwotę do dalszych rozliczeń/rozrachunków – kluczowe jest, aby zapis się bilansował, czyli aby suma Wn była równa sumie Ma i wynosiła 60 000 zł.
Poprawny zapis powinien więc zawierać jednocześnie: (1) dwa obciążenia kosztów po stronie Wn w kwotach 45 000 zł i 15 000 zł oraz (2) jedno łączne uznanie (Ma) w kwocie 60 000 zł.
Dlaczego pozostałe warianty dekretu bywają błędne? Najczęściej wynikają z jednego z trzech typowych potknięć: odwrócenia proporcji 3:1, podziału "na pół" bez analizy relacji albo błędnego przypisania kosztów (np. zamiana kosztów produkcji z kosztami zarządu). Inną częstą usterką jest brak zgodności sumy zapisów Wn i Ma z kwotą łączną 60 000 zł.
