W zakładzie spożywczym magazynowanie powinno ograniczać ryzyko zanieczyszczeń krzyżowych (biologicznych, chemicznych i fizycznych). Dlatego asortyment dzieli się na grupy o odmiennym ryzyku i wymaganiach: surowce spożywcze, wyroby gotowe, opakowania oraz chemia myjąco-dezynfekcyjna.
"Etykiety i kartony" to materiały opakowaniowe/pomocnicze. W praktyce mogą być przechowywane w jednym magazynie opakowań, o ile spełnione są warunki czystości, ochrona przed wilgocią, szkodnikami oraz brak kontaktu z substancjami mogącymi je zabrudzić lub przenieść zapach.
Pozostałe propozycje są problematyczne z perspektywy organizacji bezpieczeństwa żywności:
- "Jaja i mąkę" łączy to, że są surowcami, ale jaja są surowcem o wyższym ryzyku mikrobiologicznym i wymagają innego reżimu higienicznego niż suche surowce sypkie. W wielu zakładach stosuje się rozdzielenie stref lub co najmniej wydzielone miejsca składowania.
- "Ryby i tusze wołowe" to surowce łatwo psujące, o intensywnym zapachu i wysokim ryzyku mikrobiologicznym; ich składowanie razem może zwiększać ryzyko przenoszenia zapachów i zanieczyszczeń, a często wymaga rozdziału (np. różne komory/chłodnie lub strefy).
- "Środki dezynfekujące i przyprawy" łączy żywność z chemią. To typowy przykład ryzyka zanieczyszczenia chemicznego, dlatego chemikalia powinny być przechowywane w wydzielonym, oznakowanym miejscu, niezależnie od tego, czy przyprawy są suche.
Na egzaminie warto kierować się zasadą: opakowania z opakowaniami, chemia osobno, a surowce wysokiego ryzyka wymagają dodatkowego rozdzielenia i kontroli warunków (temperatura, higiena, szczelność opakowań, zapachy).
