W zapisie asemblerowym pojedyncza linia kodu zwykle zawiera elementy "istotne" dla tłumaczenia na kod wynikowy (np. etykietę, mnemonik instrukcji i operandy) oraz elementy pomocnicze dla człowieka. Do tych pomocniczych elementów należy komentarz.
Komentarz to ciąg znaków przeznaczony wyłącznie do dokumentowania programu: wyjaśnia intencję, opisuje znaczenie rejestrów, stałych lub kroków algorytmu. Asembler pomija go podczas asemblacji, więc nie wpływa on na działanie programu ani na generowany kod maszynowy.
W wielu popularnych dialektach asemblera (spotykanych w edukacji i w narzędziach historycznie używanych z rodziną x86) komentarz może zaczynać się od średnika. Oznacza to, że wszystko po średniku w danej linii jest ignorowane przez asembler.
- "etykieta." jest błędna, bo etykieta to nazwa miejsca w kodzie (adres/znacznik skoku) i nie jest "ignorowana" — jest elementem służącym do adresowania.
- "operandy." są błędne, bo operandy określają dane lub adresy użyte przez instrukcję (np. rejestry, pamięć, wartości natychmiastowe) i mają bezpośredni wpływ na kod wynikowy.
- "rozkaz." jest błędny, bo rozkaz (instrukcja) to część wykonywalna programu; nie może być ignorowany, jeśli ma zostać wykonany.
Wskazówka egzaminacyjna: komentarz zawsze rozpoznasz po tym, że jego usunięcie nie zmienia działania programu — zmienia jedynie czytelność i łatwość serwisowania kodu.
