KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 4.
W kosztorysie, przy obliczaniu wielkości robót nawierzchniowych drogi, której przekrój przedstawiono na rysunku, należy uwzględnić jej szerokość równą
Ilustracja przedstawia przekrój poprzeczny drogi, co jest typowym elementem w kosztorysach robót budowlanych związanych z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kosztorysie szerokość robót nawierzchniowych przyjmuje się jako szerokość elementu, którego dotyczy obmiar (najczęściej jezdni), odczytaną z przekroju i zsumowaną dla wszystkich pasów/połówek. Z przekroju wynika łącznie 5,0 m, więc tę wartość należy przyjąć do obliczenia powierzchni.

Pełne wyjaśnienie:

W kosztorysowaniu robót drogowych "wielkość robót nawierzchniowych" oblicza się zwykle jako powierzchnię warstwy (w m2) albo dalej jako objętość (w m3) na podstawie grubości. Kluczowe jest więc poprawne przyjęcie szerokości obmiarowej z przekroju poprzecznego.

Jeżeli pytanie dotyczy robót nawierzchniowych jezdni, to do szerokości przyjmuje się tylko tę część przekroju, na której wykonywana jest dana warstwa nawierzchni (np. warstwa ścieralna jezdni). Szerokość wynika z przekroju i jest sumą szerokości odpowiednich pasów/części jezdni. W tym zadaniu prawidłową szerokością jest 5,0 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 2,5 m – typowy błąd polega na przyjęciu szerokości tylko jednego pasa lub jednej połowy jezdni, bez zsumowania całego elementu objętego robotami.
  • 5,5 m – taka wartość często wynika z omyłkowego doliczenia fragmentu, który nie jest objęty robotą nawierzchniową (np. opaski/krawężnika/pobocza) albo z błędnego odczytu z rysunku.
  • 6,0 m – analogicznie może oznaczać doliczenie dodatkowych elementów przekroju (np. poboczy po obu stronach) mimo że obmiar dotyczy tylko nawierzchni jezdni.

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi ustal, co jest obmierzane (jezdnia czy korona drogi) i czy wlicza się pobocza/opaski. Dopiero potem sumuj szerokości odczytane z przekroju.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Obmiar robót nawierzchniowych to ustalenie ilości robót (najczęściej w m2 lub m3) na podstawie geometrii drogi. Zwykle liczy się powierzchnię: szerokość obmiarowa × długość odcinka, a gdy potrzebna objętość warstwy – dodatkowo mnoży przez jej grubość.
Należy zidentyfikować na przekroju element, którego dotyczy robota (np. jezdnia), a potem zsumować podane na rysunku wymiary tej części. Częsty przypadek to dwa pasy ruchu – wtedy szerokość jezdni jest sumą szerokości obu pasów, bez poboczy, jeśli nie są objęte robotą.
Pobocza mogą mieć inną konstrukcję lub inny zakres robót niż jezdnia (inne warstwy, materiały lub brak warstwy ścieralnej). W obmiarze przyjmuje się szerokość dokładnie tego elementu, dla którego liczona jest pozycja kosztorysowa. Wliczenie poboczy zawyża ilość robót i koszt.
Najczęściej mylone są: jezdnia, pobocza, opaski przy krawężniku oraz fragmenty przy krawędziach, które nie mają tej samej warstwy co jezdnia. Błąd polega na doliczeniu do szerokości obmiarowej czegoś, co nie jest objęte daną pozycją kosztorysową, mimo że na przekroju jest pokazane.
Powierzchnię liczysz według wzoru: P = b × L, gdzie b to szerokość obmiarowa (w metrach), a L to długość odcinka (w metrach). Wynik otrzymasz w m2. Jeśli później potrzebujesz objętości warstwy, mnożysz jeszcze przez grubość wyrażoną w metrach.
Nie. Szerokość obmiarowa zależy od tego, co obejmuje dana pozycja kosztorysowa. Dla robót jezdniowych będzie to zwykle szerokość jezdni, a nie korony drogi. Korona może obejmować jezdnię i pobocza, ale jeśli roboty dotyczą tylko nawierzchni jezdni, to poboczy nie należy automatycznie wliczać.
Pułapki to m.in.: podanie szerokości jednego pasa (a trzeba zsumować dwa), doliczanie poboczy lub opasek, oraz nieuwzględnienie, że pytanie dotyczy konkretnej warstwy nawierzchni. Warto zawsze sprawdzić, która część przekroju jest nawierzchnią, a która tylko elementem ziemnym lub wykończeniowym.
Najczęściej chodzi o szerokość jezdni, czyli sumę pasów ruchu, na których wykonywana jest nawierzchnia. Szerokość pojedynczego pasa bywa podana na rysunku, ale do obmiaru robót nawierzchniowych jezdni trzeba uwzględnić całą część jezdni objętą robotą na danym odcinku, nie tylko jedną stronę.
Porównaj, które elementy przekroju mają konstrukcję nawierzchni (warstwy) zgodną z opisem robót. Jeśli odpowiedź sugeruje doliczenie opasek lub poboczy, a pozycja kosztorysowa dotyczy jezdni, to wynik będzie zawyżony. Pomaga też kontrola: czy szerokość odpowiada rozsądnej sumie pasów ruchu.
Ćwicz czytanie rysunków: rozpoznawaj jezdnię, pobocza i warstwy konstrukcyjne, a następnie wykonuj obmiary (m2 i m3). Rób krótkie notatki: "co obmierzam?" i "jaka część przekroju do tego należy?". W testach egzaminacyjnych to ogranicza błędy wynikające z pośpiechu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w kosztorysie szerokość robót nawierzchniowych przyjmuje się jako szerokość elementu, którego dotyczy obmiar (najczęściej jezdni), odczytaną z przekroju i zsumowaną dla wszystkich pasów/połówek.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania robót drogowych (obmiar i przedmiar)
  • Podstawy czytania dokumentacji projektowej dróg (rzuty i przekroje)
  • Zadania ćwiczeniowe z obliczania powierzchni i objętości robót drogowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego