W kształtowaniu prawidłowych nawyków samoopieki i samopielęgnacji kluczowe są treningi dnia codziennego, często określane skrótem ADL (Activities of Daily Living). Ich istotą jest systematyczne ćwiczenie czynności, które warunkują możliwie samodzielne funkcjonowanie w domu i poza nim. Do takich czynności należą m.in.: higiena osobista, ubieranie i rozbieranie się, jedzenie, przemieszczanie się oraz korzystanie z toalety.
Odpowiedź "dnia codziennego" jest trafna, ponieważ trening ADL:
- obejmuje przekrojowo większość obszarów samopielęgnacji, a nie tylko jeden fragment,
- sprzyja automatyzacji zachowań dzięki powtarzalności i rutynie,
- odbywa się w naturalnym kontekście życia, co zwiększa trwałość uczenia i przenoszenie umiejętności na codzienne sytuacje.
Pozostałe propozycje nie spełniają tego kryterium "najważniejszego" narzędzia do budowania nawyków samoobsługowych. "Relaksacyjne" treningi mogą wspierać redukcję napięcia i poprawę dobrostanu, ale nie uczą bezpośrednio konkretnych czynności samoopieki. "Żywieniowe" odnoszą się do jednego wycinka funkcjonowania (odżywianie), więc nie zastąpią kompleksowego treningu ADL. Z kolei "samopielęgnacji" jest sformułowaniem zbyt ogólnym: w praktyce dydaktycznej i rehabilitacyjnej precyzuje się to właśnie jako trening czynności/umiejętności dnia codziennego, aby wskazać metodę pracy opartą na ćwiczeniu konkretnych działań krok po kroku.
Dla asystenta osoby z niepełnosprawnością ważna jest także zasada stopniowania pomocy: od pokazania i wsparcia, przez podpowiedzi, aż do możliwie samodzielnego wykonania czynności, z utrwalaniem poprzez powtarzanie i wzmacnianie pozytywne.
