Histereza magnetyczna to zjawisko występujące w ferromagnetykach (np. w stalach elektrotechnicznych), w którym zależność między indukcją magnetyczną a natężeniem pola tworzy pętlę histerezy. Oznacza to, że podczas każdego cyklu przemagnesowania część energii jest nieodwracalnie tracona (zamieniana głównie na ciepło) w materiale magnetycznym.
W transformatorze elementem wykonanym z ferromagnetyka jest rdzeń, czyli obwód magnetyczny prowadzący strumień. Ponieważ rdzeń pracuje w zmiennym polu magnetycznym, to właśnie tam występują straty w żelazie, do których należą m.in. straty histerezowe. Są one obecne nawet przy pracy jałowej (gdy transformator jest zasilony, ale nie obciążony), bo strumień w rdzeniu nadal się zmienia.
- Odpowiedź "W rdzeniu." jest poprawna, bo histereza dotyczy materiału magnetycznego obwodu magnetycznego, a ten znajduje się w rdzeniu.
- Odpowiedź "W uzwojeniach." jest błędna, ponieważ uzwojenia generują przede wszystkim straty rezystancyjne (cieplne) związane z przepływem prądu, a nie straty wynikające z przemagnesowania materiału ferromagnetycznego.
- Odpowiedź "W izolacji." jest błędna, bo izolacja pełni funkcję dielektryczną i nie jest elementem ferromagnetycznym; nie zachodzi w niej proces cyklicznego namagnesowania charakterystyczny dla histerezy.
- Odpowiedź "W karkasie." jest błędna, ponieważ karkas (element konstrukcyjny/nośny) nie stanowi części obwodu magnetycznego z materiału ferromagnetycznego odpowiedzialnego za pętlę histerezy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się histereza magnetyczna, automatycznie szukaj elementu z ferromagnetyka prowadzącego strumień (rdzeń, jarzmo). Gdy mowa o stratach od prądu, myśl o uzwojeniach.
