Pytanie dotyczy sytuacji, w której pies służbowy może zostać użyty bez kagańca jako środek przymusu bezpośredniego. W praktyce ochrony jest to środek potencjalnie powodujący poważne obrażenia, więc decyzja o jego użyciu musi wynikać z realnej potrzeby natychmiastowej obrony oraz z oceny ryzyka.
Odpowiedź: "Jeżeli użycie psa służbowego służy do odparcia zamachu na życie lub zdrowie pracownika ochrony lub innej osoby." jest uzasadniona, bo wskazuje na sytuację bezpośredniego zamachu. W takim przypadku priorytetem jest szybkie przerwanie ataku i ochrona życia lub zdrowia, a eskalacja środka może być konieczna.
Pozostałe propozycje opisują cele typowe dla interwencji porządkowej, ale bez przesłanki najwyższego zagrożenia:
- "Zatrzymania sprawcy w trakcie popełniania czynu niedozwolonego." – samo dążenie do zatrzymania nie oznacza jeszcze konieczności użycia psa bez kagańca; zatrzymanie można realizować innymi, mniej dolegliwymi środkami, zależnie od zachowania sprawcy.
- "Uniemożliwienia oddalenia się sprawcy z miejsca zdarzenia." – to cel podobny do pościgu/blokady, ale nie stanowi automatycznie przesłanki do zastosowania środka o dużym ryzyku dla zdrowia.
- "Pokonania biernego oporu sprawcy czynu niedozwolonego." – bierny opór zwykle nie jest atakiem na życie lub zdrowie; typowym błędem jest traktowanie każdej odmowy podporządkowania jako podstawy do maksymalnej eskalacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się ochrona życia lub zdrowia i "odparcie zamachu", jest to sygnał, że mowa o sytuacji najwyższego ryzyka, która zwykle uzasadnia najsilniejsze środki. Gdy odpowiedzi mówią tylko o "zatrzymaniu", "ucieczce" lub "biernym oporze", należy rozważyć zasadę proporcjonalności.
