W instalacjach telewizyjnych wewnątrz budynku (np. RTV/SAT z przewodem koncentrycznym) trasy kablowe prowadzi się w sposób przewidywalny i serwisowalny. Dlatego za prawidłowe uznaje się układanie przewodów w pionie i poziomie w stosunku do ścian i stropów, czyli równolegle do krawędzi przegród lub prostopadle do nich.
Taki sposób prowadzenia ma kilka praktycznych konsekwencji:
- Łatwiejsza diagnostyka i modernizacja – instalator szybciej przewidzi, gdzie przebiega przewód, gdy trzeba dołożyć gniazdo, wymienić odcinek lub usunąć usterkę.
- Mniejsze ryzyko uszkodzeń – przewidywalna trasa ogranicza sytuacje, w których przewód zostaje przewiercony w losowym miejscu podczas prac remontowych.
- Porządek i estetyka – prowadzenie "pod kątem prostym" jest typowe dla tras w listwach, korytach, peszlach i bruzdach.
Odpowiedź sugerująca prowadzenie "dowolnie, jak najkrótszą drogą do gniazda" jest błędna, bo promuje przypadkowe, trudne do odtworzenia przebiegi, które utrudniają serwis i zwiększają ryzyko uszkodzeń. Podobnie "dowolnie, aby doprowadzić kabel do gniazda" nie opisuje poprawnej metody wykonania, a jedynie cel, który spełnia każda (także wadliwa) instalacja.
Stwierdzenie o prowadzeniu "luźno po podłodze przy ścianie" jest nieprawidłowe, ponieważ nie zapewnia ochrony mechanicznej ani porządku trasy i w realnych instalacjach stałych jest traktowane jako wykonanie prowizoryczne. W praktyce przewody prowadzi się w odpowiednich trasach (np. w listwach lub korytach) i z zachowaniem zasad montażu.
